Arthur Grumiaux op 17-jarige leeftijd
Fleurus
© 2002/ Rechten SOFAM - België

Mijn vriend Arthur Grumiaux, onvoltooide herinneringen
  > Uittreksels uit het werk van Adrien Nocent, o.s.b.
1. De aantrekkingskracht van een legende van een kind-artiest
2. De familie
3. De spoedige ontluiking van een muzikaal temperament
4. Van de muziek naar de vioolkunst
5. De opnamen
6. De festivals
7. Epiloog


Adrien Nocent (1913-1996), monnik in de Abdij van Maredsous en professor liturgie aan de Universitaire Faculteiten Sant’Anselmo in Rome, was sedert veel jaren een vriend van Arthur Grumiaux. Als ondervoorzitter van de “Arthur Grumiaux Stichting” werd hij door Mevrouw Grumiaux aangesproken om een publicatie van zijn indrukken, zijn kennis, zijn herinneringen en zijn ontmoetingen met Grumiaux op schrift te stellen.

Wij laten u hier met een beknopte versie van het boek van Dom Nocent kennis maken. Om het lezen ervan te vergemakkelijken, hebben wij de coupures en aanpassingen die in de tekst aangebracht werden, om de leesbaarheid op scherm zo duidelijk mogelijk weer te geven, hier weggelaten. Wij nodigen u vanzelfsprekend uit het originele document in zijn geheel te lezen.

De dood overviel Dom Adrien Nocent in 1996 alvorens hij zijn boek kon beëindigen : het zou twaalf hoofdstukken omvatten; alleen de inleiding en vijf hoofdstukken heeft hij geschreven. Niettemin vond de Stichting het nuttig de reeds afgewerkte bladzijden van Dom Nocent aan de vrienden en de ontelbare bewonderaars van Grumiaux te laten lezen.

"Mijn vriend Arthur Grumiaux - Onvoltooide herinneringen",
Dom Adrien Nocent, o.s.b.
Grumiaux Stichting, 1996




Andere mogelijke bron :
De biografie van Arthur Grumiaux bij de uitgeverij Payot


Grumiaux, discreet en van een uitzonderlijke gevoeligheid (1921-1986) behoort tot de grootste vioolvirtuozen van onze tijd. Hij is onvermoeibaar op zoek naar de extreme kwaliteit, de poëzie en de emotie en heeft zijn stempel gedrukt op het na-oorlogse muziekleven, als solist én als kamermuziekartiest. Deze “dubbele carrière” – dit is toch wel belangrijk – is op dit niveau zeldzaam. De concerten van Arthur Grumiaux in Europa, de Verenigde Staten en Japan waren ware triomfen.
De duo’s, meer bepaald met Clara Haskil en zijn eigen trio zijn grote succesvolle muzikale formaties. In Stavelot, dat “zijn” festival geworden was, heeft hij de kamermuziek tot haar hoogtepunt gebracht. Het repertoire waaraan hij verknocht was omvat de “klassiekers” – Mozart, Beethoven, Schubert – maar tevens werken van hedendaagse componisten – Stravinsky, Bartok, Berg, Walton, Prokofiev… Zijn omvangrijke discografie is hier getuige van.
De eerste biografie die gewijd is aan Arthur Grumiaux brengt hulde aan de meest befaamde vertegenwoordiger van de Belgische vioolschool sinds Eugène Ysaye en Henri Vieuxtemps. Tal van getuigenissen en documenten bieden de gelegenheid de levensloop van de musicus te volgen en de dikwijls miskende facetten van zijn persoonlijkheid te vatten, maar ook zijn passie voor de vioolbouw of zijn niet aflatende inzet voor het onderwijs te ontdekken. Ook constant aanwezig in deze bladzijden is zijn vrouw Amanda, zijn vertrouwelinge; maar ook zijn vrienden o.m. Robert Maas, Janos Scholz, David Oïstrakh, Arpad Gérecz, Maurice Gendron zijn zijn noodzakelijke bondgenoten van zijn ontplooiing en zijn succes.
De auteurs die sedert lange jaren een band hadden met de musicus, hebben kostbare fotografische documenten verzameld die het fijngevoelige en levendige portret vervolledigen van deze artiest, die bewonderd wordt door de meest beroemde violisten uit de XXste eeuw, zoals Nathan Milstein, auteur van het voorwoord.
De bekende Belgische romanschrijver, Georges Simenon, heeft in enkele woorden de betekenis die Arthur Grumiaux aan zijn leven als artiest gegeven heeft, weergegeven : “Het te bereiken doel is van geen belang, noch het succes. Het is enkel de energie en vooral het enthousiasme die we verbruiken om dit doel te bereiken, die tellen”.

Uitgeverij Payot (Lausanne), in de verzameling "De Musici"
Arthur GRUMIAUX, Glorie van de Belgische vioolschool
door Laurence & Michel Winthrop